دوستان سلام. حالا كه در بين دو عيد مبارك قربان و غدير قرار داريم، عيد گذشته و نيامده را براي شما مباركباد مي‌گويم، در ضمن از طرف من عيد را براي كودكان دلبند تان و اگر هنوز صاحب دلبند نشده‌ايد به كودكان دلبند برادر و خواهرتان عيد مباركي بدهيد. راستي در چند روز گذشته دستم به كلكسيون مجلات جهادي (استقامت) و (حبل الله) رسيد. من از خدا خواسته،  نشستم و ظرف چند روز تمام شماره هاي هر دو مجله را براي دريافت مطالب  جهادي ورق زدم و ياد داشت برداشتم، ورق زدم و كپي گرفتم. از جمله دنبال موضوع ادبيات كودك وجهاد هم بودم، با تاسف در هيچ شماره‌ي چنين موضوعي را نتوانستم پيدا كنم. تنها در يك شماره مجله استقامت در صفحه شعرش، شعري كودك كه شاعرش هم كودك بود پيدا كردم. اما  در اكثر شماره‌ها عكس كودكان با انواع و اقسام اسلحه موجود بود. دو سه تا سرود هم پيدا كردم كه با بيان كودكانه سروده شده بود. خوب دوران جهاد بود و جنگ با شوروي سابق. حتما دوستان فرهنگي ما نياز به ادبيات كودك نداشته اند و بيشتر به اسلحه فكر مي‌كردند. بگذريم دوستان فرهنگي امروز ما كه نياز كودكان را فهميده اند چه گلی به سر کودکان زده اند. چند شعر خوب و داسان خوب براي كودكان در اين سالها در نشريات شان منتشر كرده‌اند. حالا که تلویزیونهای خصوصی از نشریات زمان جهاد بیشتر است چه برنامه ای سازنده ای ساخته اند. برنامه سازان کودک افغانستان به کجا می روند؟ باز هم خدا رحمت كند پدر و مادر دست اندركاران مجلات جهادي چون ( استقامت) و (حبل الله) را ( نشریات ديگر جهادي را كه نام نگرفته ام هنوز نديده ام) كه  حد اقل بعضي از شماره هاي مجله ي شان را اختصاص به عكس كودك مي‌دادند. به اين دو عكس كودك مجاهد ببينيد در شماره 103 مجله‌ي حبل الله چاپ شده است.  اين دو اگر از دست طياره‌هاي بدون سرنشين آمريكايي و ناتو جان شان سالم باشند، حالا شايد وكيلي، رييسي شده باشند و شايد به مجاهد بودن شان افتخار كنند. شايد مثل بعضي از فرماندهان جهادي استحاله نشده باشند، كه كودكي و جهاد شان را فراموش كرده اند. و...