درست مثل روزی که پدرم برای اولین بار برایم «مجله کمکیانو انیس» را خرید.  از این خبر همان قدر خوشحال شدم.  کودکان مهاجر وطنم در دو شهر ایران صاحب کتابخانه شدند. ای کاش کتابهای کودک کتابخانه عامه کابل آنقدر زیاد شوند که به جا های دیگر هم برسند. کودکان شاداب افغانستان را شادابتر و سرمست تر کند. خوب بهتر است اصل خبر را بخوانید.

این خبر را  خبر گزاری مهر و به نقل از سایت کتابک دو سه روز پیش منتشر کرده : 

کودکان و نوجوانان ۶ تا ۱۶ ساله افغانی ساکن شهرهای سمنان و ساوه دارای دو کتابخانه شدند.

 این دو کتابخانه با همکاری کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، اداره کل اتباع خارجی وزارت کشور(بافیا) و شورای کتاب کودک پس از چند ماه فعالیت پیگیر راه‌اندازی شد و در حال حاضر امکان بهره‌برداری از آنها برای کودکان فراهم شده است.

دست اندرکاران این پروژه، هدف از راه اندازی کتابخانه ها را دستیابی به یکی از مواد پیمان‌نامه حقوق کودک، یعنی حق دسترسی کودکان و نوجوانان به اطلاعات عنوان کرده‌اند.

مجموعه منابع این دو کتابخانه و فعالیتهای آن را شورای کتاب کودک برگزیده و طراحی کرده تا کتابخانه‌ها به عنوان یک پایگاه تربیتی، آموزشی و تفریحی برای کودکان و نوجوانان، بتوانند به خوبی ایفای نقش کنند. 

از آن جا که بنا بر تصمیم مجریان طرح قرار است کتابداران این دو کتابخانه نوجوانان و جوانان ۱۴ تا ۲۵ ساله ساکن این دو شهر باشند دو کارگاه آموزشی دو روزه در سمنان و ساوه برگزار شد و ۵۵ نوجوان و جوان برای ارائه خدمات کتابداری .

این کلکین هم آرزو می کند که کودکان بی وطن افغانستان در تمام شهر های دنیا صاحب کتابخانه شوند.  ایران که وطن فرهنگی تمام فارسی زبانان جهان است.